گفت : برخيز و بر اسب سوار شو و چاشت به خانه خود برسان ، شب تا روز با ما صحبت داشتى ترا اين مقدار كافى است . مولانا جلال الدّين گفت : اى خواجه اين صوفى مرد شيرين سخن خوش عبارت و فصيح زبانست و صاحب فضيلت مىنمايد ، من نيز مىخواهم كه سخن او بشنوم . خواجه فرمود كه : اى جلال الدّين برخيز و نام خداى تعالى ببر و به شهر خود رو و بر شنيدن سخنهاى صوفيان حرص منماى كه ايشان پادشاهانند و پادشاهان چون در ديهى فرود روند آن ديه را خراب كنند و عزيزان آن ديه را ذليل گردانند و سخنهاى پادشاهان ، پادشاه سخنها باشد و من بر تو مشفق و مهربانم و نمىخواهم كه تو سخنى بشنوى كه ترا تحمّل شنيدن آن نباشد ، زيرا كه اكثر علماى رسم را تحمّل شنيدن سخن علماى حقيقت نباشد . و سخنى كه در ترازوى علماى حقيقت تمام عيار باشد علماى نقل و حكماى عقل وزن و مقدار آن سخن ندانند زيرا كه علم علماى حقيقت علم لدنّى وجدانى ذوقيست و كسى كه در حدود ذوق و مقامات و منازل با ايشان شريك نباشد سخنهاى ايشان فهم نكند ، برخيز و به سلامت اعتقاد به خانه خود بازگرد . چنان كه پيش ما آمدى معتقد درويشان بودى ، هم به اعتقاد صحيح مراجعت كن ، مبادا كه از ما سخنى شنوى كه باطن تو از جهت ظاهر شريعت منكر آن